Elke nacht als ‘k ga slapen leg ‘k een plaat op op ‘t fluisterstilste volume (en dat kan bij bv Godspeed You! Black Emperor tegenslaan als ze ineens heel hard gaan) en de laatste weken is dat al enorm vaak Ill Seen Ill Sung van Timesbold geweest.

Timesbold was mij zeker niet onbekend maar ik had eerlijk gezegd gedacht dat ze zichzelf niet nog eens zouden kunnen bewijzen. Maar het tegendeel is waar … Ill Seen Ill Sung is één van de allermooiste albums in het Duystergenre.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Polsslag was zwaar vermoeiend. In hoofdzaak omdat de twee nachten ervoor niet superrijkelijk met slaap gevuld waren. Over het algemeen: goede organisatie, goede zaalindeling en inkleding en heel veel jong grut. Het schijnt was er 12000 man, maar die moeten allemaal in de boilerroom of de dancehall gestaan hebben, want bij bijvoorbeeld The Breeders stond nog geen halve AB.

Over de groepen, waarvan ik elks drie nummers gezien heb:

Polsslag, de indoorversie van Pukkelpop, morgen heel de dag live op Wannabes. Een marathon waar we voor opstaan om 7u morgenvroeg en ongeveer even laat de dag erna terug arriveren. Rock ‘n roll.

Tot dan ga ik werk maken van mijn voornemen om met SoKo te trouwen.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Net Adam Green, fantastisch optreden. Maar we werden weer hevig beperkt door een drie nummerregel. Het begon eigenlijk al tijdens Soko (ook vrij geniaal) toen een kerel met z’n pillamp teken deed en daarna een T van timeout uitbeelde om te zeggen dat ‘t gedaan was. Nadien kwam hij zeggen dat ‘t bij Adam Green drie nummers was en dat als we meer zouden doen dat het gedaan was (ons leven? het optreden?).

Nuja, op zich heb ‘k met een drienummerregel totaal geen probleem. Als er ofwel goed licht is, of een frontstage (of beide). Fotografen zijn irritant, zeker bij stille optredens. Maar het lijkt me echt wel in ‘t belang van artiesten en hun platenfirma’s als er toch op z’n minst de kans gegeven wordt om goeie foto’s te maken. Uiteindelijk is het hun beeld dat verkoopt.

Ik ben er echt niet elke keer puur voor m’n plezier (ik vul nogal wat gaten voor Wannabes) en gewoon goede werkomstandigheden zouden af en toe wel fijn zijn.

(‘t Is eigenlijk gewoon om te zeggen dat m’n Adam Green foto’s slecht zijn)

Daarnet de eerste keer Domino voor mij dit jaar. De AB heeft er duidelijk werk gemaakt met rode doeken aan de inkom en een heuse discobar in de foyer. Muzikaal was het vandaag niet zo super m’n ding, maar de reden waarom ik ging was Phosphorescent. Als voorprogramma van Akron/Family had deze kerel me al eens van m’n sokken geblazen, en dat deed hij nu wederom.

Deze keer speelde hij minder met z’n looppedal en hij bewees zo dat hij ‘t van z’n stem en gitaar gewoon ook kan hebben. Laat deze man gewoon nog een paar jaar doen wat hij doet en hij wordt echt de nieuwe Will Oldham. Na de lees meer z’n in mijn ogen allermooiste nummer (ja ‘t heeft hier al eens gestaan – en de madam links is Alela Diane).

Negentien nummers op een half uur! Fantastische zaal! Kapotte ribben en tijd voor oordoppen! Optreden van ‘t jaar tot hiertoe! Jemina kan me krijgen! Foto’s op Wannabes!

En ohja, we zijn met Wannabes zomaar eventjes huisfotograaf van Vorst Nationaal geworden, zotte deal.

Tof programma, en ook leuk dat ze het online verderzetten met de uitdaging waarin Tom Waes de kijker uitdaagt om een goede paparazzofoto in de sturen. Maar er wordt daar wel stevig gecensureerd, want de foto links (volledig beeld) van Marina Wally die ik probeerde in te sturen werd telkens na enkele minuten verwijderd.

Jammer, want van een persoonlijkheid die zo extreem durft gaan als Tom Waes verwacht je anders.

2008 gaat nu al de geschiedenis in als ‘t jaar waarin zowel R.E.M. als dEUS nog eens een goede CD uitbrachten. Wie had dat ooit kunnen denken?

Oei … ik denk dat ik nu bijna de drie weken zonder nieuw postje heb gehaald. Veel te weinig tijd en daartussen dan ook nog eens ziek geweest (met ijlen enal bij!) zijn zowat de redenen.

Ik weet niet hoeveel optredens ik vorig jaar gedaan heb, maar dat zal wel weer rond de honderd gelegen hebben. Daardoor zie ik bijna nooit meer echt uit naar een optreden. Ik ga wel graag naar optredens, maar maanden uitkijken is er niet meer echt bij. Behalve dan …