Eén van de absoluut grappigste amerikaanse stand-up comedians is er niet meer. Hieronder één van z’n beste stukjes waarin hij de tien geboden met de grond gelijk maakt.

De eerste avond op SPOT stonden er voornamelijk buitenlandse namen op de affiche. Het is nogal raar om na zoveel uren op te bus te zitten toe te komen en bijvoorbeeld DAAU of An Pierlé te aanschouwen.

Uitschieter die avond was de Hollander Lucky Fonz III. Winnaar van De Grote Prijs Van Nederland (categorie singersongwriter) die volledig terecht de Nederlandse Bob Dylan wordt genoemd. Onderstaande song bevat trouwens een mooi stukje voor de blokkende medemens:

“once I was a student, I had to pick up my degree
and I thought about the years gone by, the years that numbered three
how things that had seemed important turned out to be a joke
and things that had seemed natural had all gone up in smoke”

Maar die dingen besef je natuurlijk pas achteraf.

De oudste zingende cowboy van het land heeft een nieuwe CD uit. Een projectje dat dankzij Daan Stuyven tot stand kwam en waar andere grootheden zoals Axelle Red en Geike Arnaert een steentje aan bijdroegen. Denk Johnny Cash z’n allerlaatste cd’s, of zoals De Morgen het schrijft “Of deze plaat een comeback dan wel een testament is, daar willen we niet eens uitraken”. Maar dat het een absoluut mooie plaat is, dat staat vast.

Bekijk hieronder Les Temps De Cerises van Bobbejaan Schoepen met Geike:

Binnen een weekje vertrekken Anton en ik naar Openair St. Gallen. Dat is het grootste festival van Zwitserland (denk beetje aan Rock Werchter maar dan zonder de hoogste headliners, en we zijn daar huisfotograaf (lang verhaal).

Omdat dat zowat 8 uur op z’n minst rijden is maken we voor de rit elk een playlist van ongeveer die duur. Hier is de mijne (maar Anton mag niet kijken want ‘t moet verrassend blijven natuurlijk).

Sinds op SPOT, waar ik op een nachtelijk uur met Thieu (en genoeg rum) naar de iTunes visualisatie heb gestaard tijdens dit nummer, ben ik weer helemaal fan van Lights van Archive. Triphop van de allerbovenste plank en één van mijn absolute favoriete nummers of all time.

Het nummer vertelt de pijn die een vader van een verkracht en vermoord meisje voelt, tijdens achtien bloedstollende minuten. Luisteral vooral in het donker!

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

De afgelopen vier dagen bestonden naast een slordige 26 uur bus en heel wat minder dan dat slaap ook uit heel wat muziek, en absoluut de strafste band die ik in het Deense Arhus zag was Men Among Animals.

Flaming-Lips-zotheid gecombineerd met ijzersterke popsongs en gebracht met zoveel enthousiasme dat het zo vroeg op de dag zorgde voor een smile die maar niet weg ging. Jammer dat de rest van de belgische delegatie het wat gemist heeft, anders was deze band te zien op SPOT On Denmark, later dit jaar in de AB. Maar hopelijk komen ze gewoon op een ander keertje af met hun confetti, aapmensen, vuurwerk, bellenblaasmachines en superaanstekelijke songs.

Check deze twee clips en be impressed:

Derde dag op het SPOT-festival in Denemarken en tot hiertoe was het de max. Zalig goed weer (ik schrijf dit onder een boom in het zonnetje) en een heerlijk sfeertje.

Muzikaal hebben we nog niet echt superveel gezien dat eruit sprong, behalve dan Monkey Cup Dress en Veto. Monkey Cup Dress zijn twee meisjes die leuke folk maken en Veto maakt iets dat wel wat weg heeft van Goose.

Heel af en toe gebeurt er in een concertzaal iets dat de geschiedenis ingaat. In 2005 was dat bijvoorbeeld het eerste optreden van Arcade Fire hier in ons landje en in 2006 het fenomenale optreden van The Flaming Lips in de Vooruit. Mensen die daarbij waren die herinneren zich dat vandaag nog goed en waarschijnlijk binnen vijf of tien jaar nog.

Daarnet in de Rotonde was het vermoedelijk ook zo’n moment met de eerste doortocht van Fleet Foxes. Zo’n stem, zo’n fantastische samenzang en zo’n sterke songs over de hele lijn. Formidabel.

Check de foto’s op Wannabes!

Eerst was ik over de CD niet echt razend enthousiast. Het was een beetje cliché … je terugtrekken in de bossen voor een paar maanden om dan met een “meesterwerk” thuis te komen. Maar sinds het optreden vorige week ben ik onvoorwaardelijk Bon Iver fan.

Deze video uit ‘Later… with Jools Holland’ bewijst de man zijn talent.