Got my indignation but I’m pure in all my thoughts
Posted on : 25-02-2009 | By : Tim Broddin | In : 1
2
“Leave it to me as I find a way to be
Consider me a satellite, forever orbiting
I knew all the rules, but the rules did not know me
Guaranteed”
2
Nog geen idee of ik het geniaal goed of slecht vind. Maar als MGMT er vorig jaar mee weggeraakte wordt dit de hype van 2009 die iedereen tegen september kotsbeu is. Nog fouter. Veel fouter.
(Update: het is fantastisch goed bevonden)
Domeinnaam vergeten te betalen. Na een fikse 30 euro heractiveringskost is ‘t eindelijk in orde gekomen.
Triest nieuws vandaag: Nine Inch Nails stopt ermee (althans voor een hele tijd). Als Nine Inch Nails fan vind ik dat enorm erg, want dat betekent dat ‘k ze niet meer veel live zal zien. Maar rationeel gezien is het geen slechte beslissing aangezien ze al even over hun hoogtepunt heen zitten.
Beter nieuws: de afscheidstournee van Nine Inch Nails is een double bill met m’n andere favoriete 90’s groep: Jane’s Addiction. Hopelijk doen ze dat wereldwijd, maar mocht dat niet zijn moet ik misschien toch maar eens een goedkoop ticketje naar de States boeken.
Eén van de meest geflipte songs ooit:
En één van de mooiste songs ooit:
2
Tweede app in iTunes App Store, want met het eerste heb ik lang nog niet genoeg verdiend. Zelfs bitter weinig … iets van een €12 tot hiertoe.
Het ziet er beter uit, en ‘t is ook veel leuker. Concept is dat je 9 knoppen hebt waar je geluidjes op kan opnemen en dan weer afspelen. Dolle pret weer op café en familiefeesten. Geen idee hoe ik het gemaakt heb, want zaterdag was ik alles behalve mens, maar ineens was het er.
Downloaden Kopen kan hier en doe dat deze keer massaal want ik wil op reis.
1
M’n eerste keer Bloc Party was op Pukkelpop. Half gevuld tentje en een zenuwachtig groepje die een set speelde die naar meer smaakte. De EP die ze toen uithadden was steengoed, de plaat die volgde ook maar gaf toch een beetje het gevoel dat ze nog beter konden. Dat deden ze dan ook een fantastisch optreden of drie later met A Weekend In The City (heb ik al gezegd hoe fantastisch ik die plaat vind?).
Gisteren stonden ze dus voor de eerste van twee avonden in de AB. Het was fantastisch. Op Pukkelpop leek het nieuwe materiaal er nog niet zo goed in te zitten, maar gisteren. Het was echt echt supergoed. Ze zijn zo gegroeid sinds die allereerste keer, zowel muzikaal als qua publiek. Maar ‘t blijven vier gewone Londense jongens zonder hautain. Bewijst ook het feit dat ze voor twee avonden de beste zaal van België kiezen in plaats van Worst Nationaal.
Toen ik aan ‘t foto’s bewerken was gisteren een keer of 10 Signs na elkaar beluisterd. Zowat ‘t mooiste nummer van hun nieuwste plaat. Check zeker ook voorprogramma Delphic.
3
Als mentale voorbereiding voor Bloc Party morgen de laatste tijd nogal veel A Weekend In The City opgelegd. Als er binnenkort eindejaarlijstjes voor het afgelopen decennium gemaakt moeten worden gaat die plaat verdomme hoog staan. Zo’n generatieplaat. Daar zie ik me op mijn zeventigste nog naar luisteren.
Eigenlijk al een dikke week geleden gezien, en ik wou er toen iets over schrijven maar dat is er niet van gekomen. Daarnet zag ik op Canvas een stukje documentaire over Antartica en vond ‘k het toch tijd. Earth is de bioscoopversie van de fenomenale BBC-reeks Planet Earth. Geknipt naar 90 minuten volgt deze documentaire het leven van een paar groepen dieren gedurende 12 maanden op deze aardbol.
Ik ben geen groene jongen. Ik stem meestal wel Groen (bij gebrek aan geloofwaardige alternatieven), maar ik moet toegeven dat ik soms de chauffage vollenbak laat draaien om een broek te drogen ’s nachts. Of dat ik de douche al tien minuten van tevoren laat lopen zodat hij een saunagevoel heeft. Of dat ik me in de supermarkt vooral laat leiden door de prijs en niet door hoe bio iets is.
Maar als je ijsberen ziet die sterven omdat het ijs te dun is en ze niet meer kunnen vangen. Of olifanten die door ons weken moeten wandelen naar een drinkplek. Of Walvissen die totaal verzwakt duizenden kilometers naar de Zuidpool zwemmen in de hoop nog een beetje kril te vinden. Dan besef je toch dat we ‘t serieus aan het verkakken zijn.
Earth is met een gigantisch groot budget gemaakt. Cameraploegen over heel de wereld, luchtopnames, alles in super HD kwaliteit. Maar het is het waard, want het drukt je ook met de neus op de feiten, en het is een document voor komende generaties. Binnen vijftien jaar zijn er geen ijsberen meer. Binnen twintig jaar zijn er dubbel zoveel woestijnen en de helft minder regenwoud. Het gaat zoveel verder dan simpelweg de opwarming van de aarde. We hebben een heel delicaat evenwicht verstoord en de gevolgen gaan serieus zijn.
Maar dus, een aanrader!
0
1. Animal Collective – Merriweather Post Pavilion
De grensverlegende plaat die Animal Collective moest maken. Popsongs verpakt in de raarheid die ze altijd al gemaakt hebben. Met structuur, min of meer verstaanbare teksten en een enorm hoge dansbaarheidsfactor. Zeker na hun lekker tegendraads optreden in het Stuk een blijver op #1.
2. White Lies – To Lose My Life …
2009 wordt het jaar van White Lies. En na twee optredens ben ik daar nog zekerder van!
3. Titus Andronicus – The Airing Of Grievances
Eigenlijk uit 2008, maar nog maar een week hier in de winkel. Op het randje van vals, maar met zoveel energie dat dat door de vingers gekeken kan worden.
3. Barzin – Notes To An Absent Lover
Een heel rustig kabbelend slowcore plaatje dat niets anders dan een gevoel van weemoed en geluk kan geven.
4. Bruce Springsteen – Working On A Dream
Zeker niet het beste dat hij ooit gemaakt heeft, maar desalnietemin heel sterke plaat.
5. Phosphorescent – To Willie
Plaat vol Willie Nelson covers. Tekstueel niet zo anders dan zijn eigen werk, maar toch heel mooi.
6. Franz Ferdinand – Tonight: Franz Ferdinand
Moeilijke 2e, geniale 3e. Enkel voor de Justiceachtige manier waarop Lucid Dreams eindigt al een dikke plaats in de top 10 waard.
7. Wild Light – Adult Nights
Het mist nog een beetje extra om een nieuwe Arcade Fire te kunnen worden genoemd, maar ze zijn goed op weg.
8. Fever Ray – Fever Ray
Soloproject van Karin Dreijer Andersson van The Knife. Even bezwerend, net iets minder catchy en dansbaar.
0
(Arcade Fire + lofi à la Neutral Milk Hotel)/2 + speed =
Fantastisch spul. Op 10 maart in de Botanique.

