Ze kwam hier haar iPhone activeren, ze bleef heel wat langer, en ongeveer een maand later waren we een koppel. Dat liep niet altijd van een leien dakje, maar ik wist voor ik eraan begon dat het een relatie ging worden waar serieus aan gebouwd moest worden. En ik had de indruk dat dat vrij goed lukte.

Vijf weken is het geleden dat ik haar deur achter me toetrok, onwetend over wat zou volgen. Na een week wist ik dat X haar iets gezegd had dat ze niet verwacht had maar dat ik me geen zorgen moest maken want dat ze niet liegt of bedriegt. Nog een paar weken later zijn er veel loze woorden verspild aan het feit dat ze mij enorm graag zag, maar dat ze het er op het moment (wegens begrijpelijke omstandigheden) niet kon bijnemen. Hele dagen bij X zitten kon er wel bij.

Toen ik me zorgen maakte dat X een week mee op reis ging, moest dat niet want als X een meisje zijn zou ik niet zo jaloers zijn en als ik foute dingen dacht dan deed ik het enkel mezelf aan. Gisteren hoorde ik van iemand die met hen mee was naar een optreden dat het niet anders kon zijn dan dat die twee een koppel zijn. En sindsdien wordt telefoon niet meer opgenomen en sms’en niet meer beantwoord.

Ik heb vijf weken de muren opgelopen, veel meer Tauro gedronken dan goed voor me was, echte vrienden leren kennen, en enorm vaak gehoord dat ik dit niet verdiende en dat ik beter moest zoeken. En zij heeft heel die tijd met mijn voeten gespeeld. Ik heb ongelofelijk veel te veel geduld met mensen, mijn vertrouwen is blind en ik doe niets liever dan mensen geloven, hoe ongelofelijk slecht hun uitleg ook is. Maar eens je mijn vertrouwen kwijtspeelt moet ge al serieus veel moeite doen om het terug te winnen.

Het was mijn voornemen om dit jaar eens een gewone, niet-complexe relatie te hebben. Failed.

“if someone around you doesn’t share love with you
if someone doesn’t receive love from you
if they don’t learn anything
and they aren’t teaching anything
then lose them”

(perry farrel)