Een uitgebreid Sankt Gallen verslagje gaat nog even op zich laten wachten. Maar het was de max. In het kwadraat. Op z’n minst. In tussentijd deze fantastische clip van Superlijm’s superverslavende nummer Michael Jordan.

Vijf dagen Zwitserland here we come. Live te volgen op de Wannabes twitterfeed. En omdat vorig jaar drie verschillende zwitserse deernes vonden dat ik op Jack White lijk gaan we er met The White Stripes uit. Swiss mothers, lock up your daughters.

Arghl, het is om de muren van op te lopen.

Mijn identititeitskaart miste zijn chip, zoals zovelen. Als plichtbewuste burger ging ik op verkiezingsdag even langs het gemeentehuis om te horen of dat een probleem was. Nee, geen probleem, enkel plechtig beloven dat je morgen een nieuwe komt aanvragen.

Nogmaals plichtbewust, de dag erna een nieuwe gaan aanvragen. Tien euro betaald (“die krijg je terug als het niet je eigen schuld was”) en de belofte dat hij uiterlijk twee weken later er ging zijn. “Met u naar het buitenland binnenkort?”. “Euh ja, binnen twee en halve week.”. “Als je dan die maandag ervoor geen papiertje hebt ontvangen dan moet je langskomen, dan zetten wij de procedure in gang.”.

Gisteren, maandag, geen papiertje dus hop (weeral) naar het gemeentehuis. “En hoe is uw naam? Aah, die hebben we vandaag binnengekregen.”. Oef. “Maar we mogen die niet meegeven zonder dat je uw papiertje met PIN-codes hebt. Lap. “Morgen of overmorgen zit dat in je brievenbus. Als dat niet is dan moet je langskomen met een pasfoto en maken wij een document waarmee je nadien naar het provinciehuis moet.”.

Vandaag niets. Morgen laatste kans. Met veel chance zit het briefje erin en kan ik (tijdens werkuren natuurlijk) mijn nieuwe pas afhalen. Anders kan ik nadien ook nog naar het provinciehuis.

Ik haat pre-vakantie stress.

Sinds een paar dagen heb ik Telenet Digitaal. En zoals dat moet waren de eerste dagen lichtjes verslavend. Vooral het Movie On Demand ding.

Gisteren viel mijn oog op de enorm laaggeprijsde Vlaamse film ‘De laatste zomer’. Een verhaal over de laatste zomervakantie van vier zeventienjarigen in een oersaai Oost-Vlaams dorp. Het herkenbare verhaal van ouders die op reis zijn en twee weken van drinken en jointjes roken. Een hele zomervakantie om je zin te doen, en je niks aan te trekken van onbestaande dingen zoals verantwoordelijkheid of consequenties.

Soms heb ik wel heimwee naar die laatste zomers. Kampvuren maken op jaren verlaten minigolfterreinen, veel drank, huisfeestjes, verbaasd zijn dat je je tent hebt teruggevonden als je ’s ochtends wakker wordt op Pukkelpop. Gewoon heel die je m’en fous houding die je onbewust hebt als je jong bent. Geen facturen te betalen, geen eten te kopen en heel weinig zorgen.

En tegelijkertijd zie ik niet zoveel verschil tussen mezelf als 17- of 21-jarige en nu. Die facturen betaal ik steevast op het nippertje of te laat, dat eten kopen durf ik ook wel eens te vergeten (improvisatie dan) en voor de rest leef ik gewoon van dag tot dag. Ik heb respect voor mensen die alles mooi gepland hebben, van binnen 2 jaar trouwen we en daarna krijgen we 7 kinderen, en ook voor mensen van mijn leeftijd die zich gedragen alsof ze de 60 al voorbij zijn, maar ik kan me niet ontdoen van de gedachte dat ze iets missen. Als twintiger moet je tegen vijfhonderd per uur leven en vooral enorm jong blijven, mijn mening.

(En wie ‘t daar niet mee is moet weten dat mensen die zich jong gedragen meer seks hebben. Wetenschappelijk bewezen.)

Ik ben net zoals Mr. Monkeygod weer even in een Suedeperiode beland. De meest pathetische der britpopbands. Check fantastische song Heroine van de door dat spul doordrongen plaat Dog Man Star.

Even zelfreclame … check mijn aanraders voor Dour 2009 op de Dourblog!

‘cos stars belong up in heaven
and the earth is where we are.
oh yeah.

Al een paar dagen niets geschreven. Het was dan ook een vrij druk weekend. Vrijdag was het VICE-feestje met een paar teveel Vedetten en cocktails. Zaterdag was het veel te goed weer, en gisteren heb ik de redelijk goede film Matchstick Men gezien.

Deze week wordt redelijk rustig. Maar volgende week is het weer van dat. Dan trekken Anton en ik naar Zwitserland voor het fantastische OpenAir St. Gallen festival. Dit jaar met een nog iets zottere lineup. We gaan prints laten maken in de hoop dat de fantastische persmadam daar ze getekend krijgt door de betreffende artiesten.

Het stukje tekst helemaal vanboven komt uit het fantastische Dishes van weeral Pulp. Een nummer dat volgens mij gaat over hoe iedereen probeert perfect te zijn maar dan telkens weer tegen de beperkingen van mens-zijn aanloopt.

Sinds (ja nog eens vermelden) het overweldigende optreden van Jarvis zaterdag ben ik nogal in een britpop bui en deze week passeerden dan ook alle Pulp albums de revue. Dit hieronder vind ik het mooiste nummer van donker meesterwerk This Is Hardcore.

Die eerste drie dingen voor een uitroepteken zijn niet waar. Maar de nieuwe zomersingle van de portables is gelekt! En wat een schijf! Countrytronica! Een voorsmaakje van hun nieuwe plaat “John Terra” die in oktober op Vlas Vegas verschijnt.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

En een directe download!

Dankzij conartiest Brian Brushwood deze Derren Brown leren kennen. In het experiment hieronder laat hij videogames en real life heel dicht bij elkaar komen. Geniaal gevonden, maar tegelijk ook wel een beetje disturbing. Het duurt dertien minuten maar is de moeite waard.