Never Grow Old Net op Koppen XL (fuck, ik zie teveel TV tegenwoordig) een fijne documentaire over een bedrijfje in Amerika dat zich specialiseert in medische naalden én bejaarde werknemers...
Eindejaarslijstje (5) Nog te checken: The Horrors, Grizzly Bear, ... Peter Doherty - Grace / Wastelands Lucy Love - Superbillion Tomàn - Where Wolves Wear Wolf Wear Archive - Controlling...
SPOT on Denmark Vorige week donderdag weer vertrokken naar Denemarken voor mijn tweede SPOT festival. Qua groepen iets minder dit jaar, maar qua sfeer en socializing des te meer. Teveel...
I love suprises, but I never improvize Bewogen weekje. Veel verandering, veel keer zenuwachtig geweest. Maar alles is op z'n poten gekomen. En tijdens al het stressen door heb ik twee keer heel mooie trage televisie...
Mooie woorden uit één van de schoonste reeksen die de VRT ooit heeft uitgezonden. En daar moest ik aan denken toen we zondag in Doel waren. “It’s better to burn out than to fade away” zong Neil Young ooit, maar in ‘t geval van Doel is het weg deinen erg mooi.
Er zit een beetje Meneer Leonard in iedereen.
woaw Tim, Foto’s en nostalgische ijle muziek waar je stil van wordt, beelden van verlatenheid, een vergeten knuffel die ooit menig kinderhartje troostte, en daar – net als de poes of “stomdronken” vogel – voor vergeten achtergebleven. Vergeten? Toch niet, want jij en je vriend hebben er een beklijvende reportage van gemaakt waar je stil bij wordt, een stille getuige van de vergankelijkheid van de consumptiemaatschappij, met enorm oog voor detail, foto’s waar je zo een gedicht bij zou gaan schrijven, beelden om bij te bezinnen.
Een vergeten bokaal wortelen temidden van het groen en de sneeuw, winter, een periode van stilte, van berusten, van loslaten, … jullie beelden zijn poëtisch en indringend, een dikke proficiat, echt waar.