Ik herinner me het nog goed. Het was een mooie zomerdag in 1995 en mijn vader kwam thuis met een Panorama (nu P-magazine) met daarbij een diskette die ons toegang tot het Internet zou verschaffen. Voor twee weken (om technische redenen werden het twee maanden). We kwamen toen juist terug van een reis naar Maleisië en Singapore en ik had daar in de media al wel wat vernomen over het Internet maar ik kon me er concreet niet veel meer bij voorstellen dan een gigantische BBS. Ik vroeg me dus ook af of dit supergehypte Internet wel kon concurreren met mijn CD-ROM van Encarta 95 (waar meer informatie opstond dan op de meeste harde schijven).
Ik herinner me ook nog goed hoe ik die avond getuige was van de allereerste keer dat we inbelden (met behulp van Trumpet Winsock) en hoe mijn vader zich hierna afvroeg waarom er niks gebeurde. Ik vroeg hem of we misschien dat tweede nieuwe icoontje moesten aanklikken. Toen hij dat deed werden we begroet met een traag ladende welkomstpagina van Inet (later Uunet). Een half uurtje surften we rond en ik vond er maar weinig aan. De pagina?s zagen er saai uit, er was geen interactiviteit en mijn Encarta had tenminste plaatjes. Mijn interesse voor het Internet is pas gekomen toen ik vastzat in het legendarische spel Space Quest IV. Normaal wachtte ik elke keer ik vast zat tot mijn moeder eens naar de Makro moest om daar in een boek de oplossing te zoeken maar deze keer zat ik al zo ver en het zag er niet naar uit dat mijn moeder iets nodig had. Ik waagde m?n kans dus maar op het Internet. Het duurde niet lang eer ik de site van maker Sierra gevonden had en nog minder lang eer ik de oplossing had. Het was ook mijn eerste contact met een chatbox en Internet leek ineens helemaal niet meer zo statisch te zijn. Sterker nog? Internet was er in geslaagd iets te doen wat Encarta niet kon.
Vanaf dat moment begon ik Internet vaker en vaker te gebruiken. Ik ontdekte sites gemaakt door gewone mensen en opeens bleek Internet een pak minder saai te zijn. Aangezien ik geen eigen modem had moest ik elke keer met een disketje de hele cache op m?n vader z?n PC overzetten op die van mij (een probleem dat later verholpen werd door een slome null-modem kabel). En ja? zo werden er ook de eerste foto?s van schaars geklede vrouwen naar mijn PC getransfereerd 
Al mijn zakgeld ging er toen door aan Internet? een uurtje kostte (daluren) al gemakkelijk 120 fr!
In die tijd was Netscape heer en meester over de browsers. En dat had waarschijnlijk altijd zo gebleven had Microsoft geen angst gekregen van de mogelijkheden van het Internet. Enkele jaren voordien had Microsoft met het MSN (Microsoft Network) geprobeerd om een concurrent voor het Internet te bieden maar was daarin jammerlijk gefaald. Microsoft had zich er dan maar bij neergelegd dat het Internet bestond, voelde zich bedreigd en besliste om heer en meester van het Net te worden. Om een lang verhaal kort te maken? vanaf Internet Explorer 4 lukte het hen aardig.
Door de immense promocampagne bij de lancering van Internet Explorer 4 kwam ik ook in het bezit van deze helse browser. Ik installeerde hem op m?n eigen systeem (zonder modem) en ik vond hem best leuk. Er zat een shitload aan extras bij zoals Outlook Express, een HTML-editor (Frontpage Express), een chatprogramma (Comic Chat). Met Frontpage Express maakte ik mijn eerste site (die trouwens hier nog staat) en zo aanwezig zijn op het Net zei me wel wat.
Begin 1998 (vlak na Nieuwjaar) kocht ik m?n eigen modem. Een enorm goedkoop 33600 kbps model dat meer niet werkte dan wel. Vanaf dan bracht ik elke dag wel enkele uren on-line door. Dit tot grote ergernis van mijn moeder die wilde telefoneren, en van m?n vader toen hij de telefoonrekening zag. Weeral ging al mijn zakgeld (en gespaard geld) erdoor. De hoogste rekening die ik mij herinner bedroeg 12000 fr! Dit hoge bedrag was vooral te wijten aan Comic Chat (toen ik later uitvond dat een meisje op de chat mIRC gebruikte stapte ik ook over, als nerd wil je toch niet onderdoen voor meisjes op vlak van Pc?s?). Uren bracht ik door in chatruimtes en ik denk dat die verslaving me veel meer geld gekost heeft dan de twee jaar dat ik gerookt heb.
Half 1998 bezat ik eindelijk een volwaardige versie van Frontpage! Dit leidde tot een hoop sites met steeds dezelfde content. Een korte inleiding over mezelf, een gastenboek en dat was het zowat. Elk van deze sites had natuurlijk een ander Frontpage thema! Toen begon ook Flash stilletjes aan op te komen en ik wilde dolgraag een site in Flash maken. Spijtig genoeg ben ik nooit verder geraakt dan een vis die van links naar rechts zwom?
In 2000 werd ik eindelijk aangesloten op Telenet. Zoveel Internetten als ik wou tegen een vast bedrag per maand was een droom! Ik wilde toen ook terug een eigen website maar ik was Frontpage grondig beu. Dus waagde ik mij maar eens aan DreamWeaver (vooral omwille van die mooie naam). Mijn eerste resultaten waren om bij te wenen en een kennis stelde voor om voor mij een site te maken. Het resultaat werd? Jef Pober. Uit Jef Pober vloeiden een hele hoop nevenprojecten zoals Oetlul, Min & Jo, de Lex (door den Bert)?
Half 2001 kreeg ik zin in een serieus projectje. Dit werd uiteindelijk Fuckhedz. Opgevat als een community ding werd het uiteindelijk een weblog. Onder meer door Karma en Alistapart begon ik netjes te coden en leerde ik ook een pak PHP bij. Ik leerde ook Mozilla kennen maar daar heb ik al meer dan genoeg over gezeverd?
Toen ik deze tekst begon was het mijn bedoeling om de verschillen van Internet toen en nu te belichten. Om aan te tonen dat het vroeger allemaal beter was, om te laten zijn hoe het Internet commerciëler is geworden en zijn gebruikers dommer. Door het schrijven van dit onding ben ik tot het besef gekomen dat er eigenlijk niet zo heel veel veranderd is. Ja, er zijn meer sites en de gebruikers zijn veranderd. Ja, Microsoft overheerst het web. Ja, ik erger me dagelijks aan de zapmentaliteit van sommige mensen. En toch? zelfs na bijna 8 jaar vind ik het Internet nog steeds fijn, boeiend en vernieuwend.
(zonder speciale reden geschreven op het terras zonder sleutel)
Ik geraak er ni uit of ‘k nu links (straat) of rechts (beek) ga rijden, denk dat ik het midden ga nemen.