Featured Posts

Never Grow Old Net op Koppen XL (fuck, ik zie teveel TV tegenwoordig) een fijne documentaire over een bedrijfje in Amerika dat zich specialiseert in medische naalden én bejaarde werknemers...

Readmore

Eindejaarslijstje (5) Nog te checken: The Horrors, Grizzly Bear, ... Peter Doherty - Grace / Wastelands Lucy Love - Superbillion Tomàn - Where Wolves Wear Wolf Wear Archive - Controlling...

Readmore

SPOT on Denmark Vorige week donderdag weer vertrokken naar Denemarken voor mijn tweede SPOT festival. Qua groepen iets minder dit jaar, maar qua sfeer en socializing des te meer. Teveel...

Readmore

I love suprises, but I never improvize Bewogen weekje. Veel verandering, veel keer zenuwachtig geweest. Maar alles is op z'n poten gekomen. En tijdens al het stressen door heb ik twee keer heel mooie trage televisie...

Readmore

Kreuzberg April was een donkere maand. Niet enkel op relationeel vlak ging het toen steil bergaf, maar ook qua werk begon ik te beseffen dat wat ik deed minder en minder begon aan te...

Readmore

Tim Broddin Rss

links for 2010-02-26

Posted on : 26-02-2010 | By : Tim Broddin | In : 1

0

links for 2010-02-25

Posted on : 25-02-2010 | By : Tim Broddin | In : 1

0

links for 2010-02-24

Posted on : 24-02-2010 | By : Tim Broddin | In : 1

0

links for 2010-02-23

Posted on : 23-02-2010 | By : Tim Broddin | In : 1

0

With a buzz in our ears we play endlessly

Posted on : 21-02-2010 | By : Tim Broddin | In : Foto

1

Gisteren voor de derde keer op rij een vervallen plek gaan bezoeken. Deze keer het Chateau Noisy vlakbij Dinant. De tocht om het kasteel te vinden was lang en zwaar (stijl bergop door de bossen) maar het uitzicht van het kasteel was het wel waard. Dit kasteel werd gebruikt door de NMBS tot 1977 als zomertehuis voor kinderen van hun werknemers en nadien verlaten. De binnenkant is totaal verrot en is niet superveilig te noemen en was in tegenstelling tot de vorige trips eigenlijk niet zwaar de moeite.

Best te consumeren met:

Yo I’m a ninja

Posted on : 17-02-2010 | By : Tim Broddin | In : Muziek

0

Had even afgewacht of de hype de hype waard was, maar Die Antwoord is echt supervet.

A Line Allows Progress, A Circle Does Not

Posted on : 17-02-2010 | By : Tim Broddin | In : Tech

0

Het zijn lange jaren geweest. Er was die ontzettend oude Internet Explorer 6 die alle vooruitgang tegenhield, en ja ergens in de helft kregen we dan wel AJAX er bij, maar eigenlijk was dat een druppel op een hete plaat. Want als dat log monster er niet had geweest hadden we veel vroeger op ‘t punt geweest waar we nu zijn. Maar dit zijn ontzettend leuke tijden om werk te hebben als web developer, zeker als je een job zoals ik hebt waar je de tijd krijgt om met al die nieuwe technieken te experimenteren. Dankzij Microsoft en hun -jawel- verdienste om een deftige browser op de markt te zetten komt nu alles samen en komen we langzaam aan -jawel- Web 3.0.

Een kort overzicht:

HTML5

Wat HTML altijd al moeten zijn. Iets waar de het bureaucratische W3C lang genoeg is afgebleven en dat door bedrijven met visie (Google en Apple) in elkaar is gestoken.

  • Semantiek. Geen <div id=”navigation”> meer maar gewoon <nav>. Hetzelfde voor headers, sidebars, footers en secties. Had er al van het begin in moeten zitten.
  • <audio> en <video>. Omdat het gewoon niet logisch is dat je een plugin nodig hebt. En voor wie denk dat video met Flash meer mogelijkheden biedt: SublimeVideo.
  • <canvas>. Dingen tekenen in de browser. Weer zonder plugins. Een mooi voorbeeld is SketchPad.
  • Een volledige database op de client. Zat eerst in Google Gears en is er nu voor iedereen. Maakt het mogelijk om offline te werken met pakweg Gmail.
  • Nieuwe <input> types zoals email, url, datepicker, progressbar, slider, … . Allemaal perfect mogelijk in JavaScript maar zoveel eleganter zonder.
  • De File API. Eindelijk bestanden kunnen uploaden zoals het hoort. Meerdere tegelijk, drag&drop en zelfs progressinformatie langs de clientkant.
  • WebSockets. Een socket voor het Internet. De mogelijkheden zijn enorm.

En dan ook nog, WebGL, 3D voor het <canvas> object. Je moet nog het één en ‘t ander uithalen om ‘t in de meest recente browsers aan de praat te krijgen, maar de demo’s van dit project.

CSS3

Internet Explorer 6 kon met drie kwart van CSS2 al niet overweg, maar versie 8 doet het al relatief (in Microsoft termen) goed. Ze beloven om tegen Internet Explorer 9 versie 3 volledig te ondersteunen en Mozilla en Webkit zullen tegen dan ook wel volledig mee zijn. De meest interessante dingen daarin:

  • Geronde hoeken. Door alle moeite en hacks die dit koste ondertussen al wat passé maar het blijft cool dat je dit nu relatief eenvoudig kan toepassen.
  • Tekstshaduw. Geeft net dat ietsje meer punch aan een titel.
  • RGBA: een alpha kanaal gewoon meegeven in eender welke kleur.
  • Meerdere backgrounds per element en gradients.
  • Resize. Elk element resizable maken. Scheelt weer enorm veel JavaScipt. Ze zouden enkel nog een Moveable mogen toevoegen.
  • Web fonts. Internet Explorer deed het zo, al de rest dan weer anders. Nu komt er een gestandaardiseerde manier. In de tussentijd is TypeKit een enorme aanrader. Dat geeft een enorme bibliotheek aan fonts die op supereenvoudige wijze in een site gebruikt kunnen worden. Het kost geld maar het is het waard.
  • Een pallet selectors dat echt alles aankan.

JavaScript

  • Frameworks. Ja ze bestaan al langer, maar ze bestonden nog niet bij het begin van Web 2.0. En of het nu jQuery of Mootools of Ext is, ik kan eerlijk zeggen dat de tijd dat ik Javascript schrijf ongeveer een tiende is van toen dat alles nog niet bestond.
  • Push. Polling was het nadeel van AJAX. Het macheerde allemaal wel, maar het voelde niet goed. De client die de server moet vragen of er iets nieuw is, is niet logisch, dat moet andersom. En dankzij kickass projecten zoals APE kan dat ook. Zowel streaming, long polling en JSONP.
  • Firebug (of de Chrome Devtools of die van Safari of IE). Niet echt super JavaScript gerelateerd, maar ik vraag me elke dag op m’n werk af hoe ik het ooit deed zonder. En console.log is net iets eleganter dan alert()
  • APIs. Ook weer niet volledig JavasScript gerelateerd, maar dankzij Google Charts maak ik coole grafieken, dankzij Google Maps zet ik een routeplanner bij een contactpagina en ik moet me er nog in verdiepen maar er zijn fantastische dingen mogelijk met YQL.

PHP

Hier is het minste veranderd. PHP5 was een heel goede vooruitgang en bracht een hoop interessante verbeteringen met zich mee zoals Exceptions, eindelijk goede OO-ondersteuning en PDO. Maar da’s bijna 6 jaar geleden. Toch een kleine opsomming.

  • PHP 5.3. Dit has PHP6 mogen heten. Niemand durft het op zijn server installeren want de kans dat ‘t breekt is groot. Maar het aantal nieuwigheden is de moeite. Namespaces (dus meerdere functies met dezelfde naam), anonymous functions (zoals in JavaScript), late static binding en een hoop interessante kleinigheden.
  • Frameworks. Ik heb ooit Zend Framework geprobeerd maar dat was een te grote mastodont. Het framework dat we op m’n werk hebben geschreven is eigenlijk meer ideaal, maar mocht ik voor een ander moeten gaan dan lijkt CodeIgniter mij het interessantste.
  • Nieuwe extensies. Imagick bijvoorbeeld, Photoshop voor programmeurs, tovert een afbeelding op twee lijnen om in een polaroid en zo veel meer. Of Memcached, zorgt ervoor dat éénder welk zwaar project vliegt. Of APC, doet PHP sowieso al een stuk sneller vliegen.
  • En over vliegen gesproken. HipHop, Facebook hun poging om PHP sneller te doen gaan. Al zit snel een bestandje aanpassen er dan wel niet meer in.

Het zijn interessante tijden. Ik ben blij dat ik mijn job doe op dit moment. Het kabbelende beekje van de afgelopen tien jaar gaat ineens over in een wilde rivier. Ik ben benieuwd hoe bijvoorbeeld Flash hieruit gaat komen. En waar dit naartoe gaat. Want de tools zijn er nu, maar het werk moet nog gedaan worden. Maar ik denk dat Google een heel slimme zet heeft gedaan om een besturingssysteem te maken met enkel een browser. Want geef dit nog een paar jaar en we zijn bij dat idee.

Jos

Posted on : 15-02-2010 | By : Tim Broddin | In : Algemeen

5

Het was een heftige week. En ik weet niet of ik het hier allemaal zo hyperpersoonlijk moet maken. Maar ik weet wel dat wanneer ik dit teruglees binnen een aantal jaar het meer waarde gaat hebben voor mezelf dan de zoveelste indiehype of Youtubevideo. En schrijven werkt altijd heel therapeutisch.

Vorige week woensdag hoorde ik dat het niet goed ging met m’n bompa (die ik peter noemde, omdat toen hij bompa werd en 62 was, hij bompa veel te oud vond klinken). Een aortabreuk, intensive care en absoluut geen goede vooruitzichten. Toen ik hem daar ging bezoeken was dat enorm creepy. Hij zag er goed uit, maar het werd allemaal geregeld door een bataljon aan machines.

Absoluut ni zoals de mens die ik een paar weken ervoor nog thuis zag zitten. De mens die ik kende. De mens met principes. Die een heel aantal jaar tegen m’n moeder heeft gezwegen omdat ze met m’n vader op reis ging voor ze trouwden, om dan de dag van m’n geboorte binnen te komen met “Daar is onzen Timmerman!” en dan alles te vergeten. De mens waarvoor ik de laatste jaren enorm veel respect ben beginnen krijgen. Omdat hij zo veranderde. Van een vrij strenge, afstandelijke en conservatieve man tijdens mijn kinderjaren, naar iemand die zichzelf kon relativeren en goedlachs werd.

Daarnet werden de laatste sacramenten gegeven en mocht de familie zeggen wat ze zich gingen onthouden van hem. En één van de dingen die gezegd werden was “schalks” door mijn vader. En dat typeerde hem het meest. En zo wil ik hem onthouden, een man die een uur kon zwijgen om dan een gevatte opmerking te maken die er los op was. En een man die humor gebruikte als wapen tegen mensen die een andere mening hadden of hem kwaad gedaan hadden.

Mijn woorden waren: iemand die ik liever kon hebben hoe ouder hij werd, door dat relativeren, een superbompa, en iemand waar ik mezelf in herken. Al mijn slechte kanten zag ik in hem, maar ook mijn goeie kanten, en alles daar tussenin (het cynisme, de koppigheid, …).

Ik ga hem missen. Ik wou dat ik die laatste keer dat ik hem bij bewustzijn zag wist dat het de laatste keer zou zijn. Ik wou zoveel maar nu is het te laat. Mijn 62 jaren oudere spiegel is weg en nu moet ik verder.

All That Makes Us Humans Continue*

Posted on : 07-02-2010 | By : Tim Broddin | In : Foto

3

In het kader van een artworkproject voor de demo van de Matthi zijn soloproject gisteren richting Westhoek getrokken. Er stonden twee stops op het programma: het oude vakantieverblijf Kosmos in Westouter en het Dadipark in Dadizele. In dat eerste ben ik als klein ventje van bijna 11 nog tien dagen op vakantie geweest met de CM ooit.

Eergisteren heb ik Avatar gezien en dat was een serieuze verspilling van tijd en geld. Zo’n slap excuus van een verhaal, en als je persé een boodschap wil meegeven dan kan het wel een tikkeltje harder. Nuja, een ecologische boodschap steken in een film van een half miljard is op zich al hypocriet.

Maar gisteren, daar in Westouter, moest ik wel terugdenken aan een scene uit Cameron zijn vorige film Titanic. Ergens aan het begin zie je het wrak van die boot en dan krijg je een fade naar het schip in z’n gloriejaren. Terwijl ik door de refter, de slaapzalen, het toen hypermoderne zwembad liep kon ik me -ondanks dat het allemaal bijna 16 jaar geleden is- nog perfect voorstellen hoe het daar toen was. De geluiden, de frisse geuren en het kinderlijk enthousiasme van toen had plaats gemaakt voor koude, creepyness en vooral stank. Triestig eigenlijk.

Dadipark was een ander verhaal. Toen we nog maar pas daar waren werden we al vervoegd door enkele West-Vlamingen die ook binnen wilden. En terwijl de Stef even terug was naar de auto omdat hij zich aan de omheining nogal serieus gesneden had kregen we van hem SMS na SMS met de melding “nog volk”. Het was wellicht minder druk dan tijdens de hoogdagen, maar het leek toch nog steeds toeristisch.

Maar ook hier hetzelfde, een gigantisch groot “pretpark” waar tot voor een tien jaar geleden enkel lachende gezichten rondliepen en dat nu zwaar onderkomen is. Ze hadden de langste loopbrug van Europa, maar een accident met een -trouwens levensgevaarlijk uitziende- attractie waarbij een kind zijn arm verloor luidde het begin van het einde in. En nu ligt het daar, troosteloos, in het dorpscentrum van Dadizele te verkommeren. Wie trouwens ooit naar daar wil gaan, de vol-au-vent van restaurant De Historie in het dorpscentrum is enorm aan te raden.

De foto’s zijn het best te consumeren met melancholische muziek. De Matthi zijn project is ambient, maar omdat ik zijn CD niet heb, hieronder een stuk ambient van BT, een artiest die ik deze week ontdekt heb en die heel mooie muziek maakt.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

(*) Het nummer heet eigenlijk All That Makes Us Humans Continues maar ik vind ‘t zonder s een betere titel

Loslaten en doorgaan, Eddy

Posted on : 02-02-2010 | By : Tim Broddin | In : Foto

1

Mooie woorden uit één van de schoonste reeksen die de VRT ooit heeft uitgezonden. En daar moest ik aan denken toen we zondag in Doel waren. “It’s better to burn out than to fade away” zong Neil Young ooit, maar in ‘t geval van Doel is het weg deinen erg mooi.

Er zit een beetje Meneer Leonard in iedereen.